Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VI. Het Hertogdom Lotharingen

WIJ zijn nu gevorderd tot omstreeks 880. Tot nu toe sprak ons verhaal meer van vreemdelingen, die hier belangen hadden, dan van die der landskinderen zelf. Van nu af begint er meer lijn in onze geschiedenis te komen. Het hertogdom Lotharingen, door een reeks toevalligheden ontstaan, en in 880 door het verdrag van Ribemont voor goed bij Duitschland gevoegd, heeft het gebied tusschen het plateau de Langres, waar de Maas ontspringt, en de Noordzee tot eene politieke eenheid gemaakt, die in al hare onvolkomenheid toch uitdrukking gaf aan de waarheid, dat die streken een bijzondere positie innemen, verschillend van die der groote grensrijken. Het is thans het oogenblik om rekenschap te geven van het doel, dat wij met onze historische studie bestreven.

Het animale leven, eten en drinken, trouwen en sterven heeft voor anderen dan de personen zelf geen beteekenis. De middelen om dat leven te leiden, de broodwinning, eigenlijk ook niet. Wat gaat het ons aan of de boterham van lang gestorven menschen dik of dun gesmeerd was ? Belangwekkend wordt de mensch en dus zijn geschiedenis eerst, wanneer hij het dierlijke te boven komt. Niet hoe de wereld er uit ziet in de oogen van den hongerige kan ons schelen maar hoe ze zich voordoet aan den geest, aan datgene van ons, wat verwant is aan het bovenpersoonlijke. Het is moeilijk objectief over het doel des levens te spreken; zoo goed als wij echter uit de spontane houding van nagenoeg alle menschen mogen opmaken, dat men zijn plicht moet doen in de maatschappij, zoo goed mogen wij er toe besluiten, dat het tot onze bestemming behoort, moeilijkheden en verleidingen te trotseeren en te ervaren, hoe zich het geestelijke in de vormen der stof openbaart. Godsdienst, kunst en weten-

Sluiten