Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kun altkreska, de la jaroj ankoraü ne kurbigita staturo, estis de mi ne konata.

„Kiel vi fartas, S-ro Gill?" — demandis Lidderdale, donante al G.G. la maldekstran manon: la dekstran li portis en tuko.

,3onege, Mylord"*) — respondis mia amiko. „Mi esperas, ke vi ankaü fartas pli bone ol la antaüan fojon, kiam mi navis la plezuron vin renkonti."

„Ah, mi ne volas plendi" — diris Lidderdale, „gi estus povinta finigi pli malbone. Vi scias, ke antaü nelonge tabulo falis sur mian kapon, tiel ke ciam ankoraü mi aüdas iom malbone kaj — kun rideto — pensas iom malrapidel Sed apenaü mi evitis la morton. Kaj cetere kiam mi antaü kelke da tagoj en

Nice purigis mian revolvexon, gi subite malsargigis: rekte tra mian manon! Sufice malagrabla afero,

sed ree preferinda al la morto! Pro kio tio okazis,

mi ankoraü ne komprenas. Cu eble iu fuêis gin antaüe? Cu afero por vi, S-"> Gill?"

G.G. rigardis momenten tre serioze; poste li ekridis. „Mi bedaüras, Mylord, mi estas tro okupita. Vi devos iri al Scotland Yard!"*)

Gis tiam Lordo Lidderdale ankoraü ne salutis min. Kiam mi aliris al li, kaj etendis al li la manon, momenten li rigardis min esplore. Poste afabla lumo ekbrilis en liaj okuloj. „Nu, nu" — li diris, kaptante mian manon per sia maldekstra kaj forte premante gin, „ankaü sursipe? Cu la sinjoroj sin renkontis dumvojage?"

*) La altajn anglajn genobelojn oni alparolas kun la titolo

„Mylord" kaj Mylady.

*) Cefa policoficejo en Londono.

Sluiten