Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

inter la servistaro lian maljunan cambriston. Car jam delonge mi ne estis kontenta pri mia cambristo, mi decidis provi tiun de mia onklo; sed ankaü li ne kontentigis min: la viro estis tro maljuna kaj proprigis al si kelkajn malagrablajn alkutimajojn, kiuj ne plu estis dekutimigeblaj, unuvorte, li eble estis taüga cambristo por maljuna sinjoro, sed ne por viro, kia mi, ankoraü ne kvardekjara. Mi do decidis pensü lin kaj sciigis al li, ke mi sercos pli junan cambriston. Nelonge poste mi ekvojagis kaj restis kelke da tagoj en Brighton. Tie mi sentis min tiel malbonsana kaj malforta (versajne mi iom tro laboris: kunsidi en direkcio de diversaj entreprenoj ne estas sinekurot), ke mi komprenis bezoni pli longan libertempon. Kiam mi prenas decidon, mi ne kutimas prokrasti gin. Mi tuj veturis Londonon, igis mian sekretarion nuligi kelkajn kunvenojn, kiujn mi devus ceesti, kaj la sekvantan tagon mi ekvojagis al Nice. Mi estis en Londono ne pli ol dudek horojn, sed en tiu tempo mi dungis novan cambristonl"

Post tiuj vortoj mi vidis, ke G.G. sin apogis malantaüe en sia sego kaj fermis la okulojn, kiel li ofte faris dum atentega aüskultado.

„Kiam en la vespero antaü mia forveturo mi skribis leterojn en tiu êi cambro, la butlero anoncis personon, senditan de dunga oficejo por servistoj. La viro jam venis dufoje dum mi forestis. Ciun fojon la butlero kun li parolis; liaj skribatestoj estis bonegaj kaj li faris bonan impreson. Li demandis, cu mi povas akcepti lin nun. Mi konsentis kaj la viro, kiu tuj poste

*) budero estas la cefa de la servistoj en aristokrataj anglaj familioj.

Sluiten