Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

G.G. ne ridis. „Cu jam longan tempon en via servo Mylord?" — li demandis.

„Multajn jarojn. Se vi intéresigas pri tio, mi povas esplori la precizan daton."

„Dankon! — La nomo de via mortinta cambristo, kies portreten vi rekonis?"

„James Robertson."

„Kie estas la atestoj, kiujn li montris al vi?"

„Je lia peto mi ilin redonis al li."

„Kial vi ne prenis pli detalajn infonnojn?"

Mi rimarkis, ke tiuj rapidaj mallongaj demandoj ne pladis al Lidderdale kaj pro tio mi ne miris. Li devis ankoraü kutimigi al la kutimoj de G.G., plenumanta sian profesion laü sia karakteriza maniero, al la rapidaj demandoj, unu post la alia, kiel martelbatoj.

„Vi forgesas, S-"> Gill, — li respondis, „ke la sekyantan tagon mi estis forveturonta. Mi gojis, ke mi jam sukcesis dungi novan êambriston. La atestoj estis ciunlate bonegaj. Sed Lordo Stockton logas en la Graflando Durham, tro malproksime por taügaj informoj, se mi volus havi Üin jam la sekvontan matenon. Kaj S-»> Olivier sin trovas, Dio scias kie, inter tie & kaj Peking. Vi vidas, ke mi estis devigata riski la aferon.

„Durham estas telegrafe atingebla, Mylord!"

Nun Lordo Lidderdale efektive sin montris nerva. Li estis stariginta kaj fingroludis kun papertrancilo, prenita de la tablo. J^rdo Stockton logas en Stockton Court" — li diris, maüonge — „pli ol unuhora veturado de Tanfield, kie estas la plej proksima telegrafejo."

Sluiten