Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mi dankas!" — G.G. pasis nun tien kaj reen en la"êambro preter peza kverkligna tablo. Pli ol unu fojon li restis staranta antaü gi kaj lia rigardo vagis, evidente nenion vidante, sur la libroj kaj paperoj. Li sajnis profunde enpensiginta. Subite li turms sin.

Pardonon, Mylord, 5ar mi estis eble iom bruska ). Ni kutimas rapide fari niajn demandojn, êar muite dependas de nepripensita respondo. El la tono, el la vortelekto ni ofte faras konkludojn. Tiu demandmaniero farigas kutimo, laü kiu ni ankaü agas, kiam ni por tio tute ne havas motivojn. Cu vi konsentas ke-mi iom parolas kun viaj butlero kaj sekretariof1 Mi promesas, ke mi klopodos ne timigi ilm per senbezona bruskeco."

Lordo Lidderdale ridetante certigis, ke ili estas sufifie rezistaj! Krome li ceestas por, se necese, protekti ilin. Sajnis, ke la malkontenteco, kiun antaue h vidigis, ree tute malaperis.

La butlero estis sana rugvanga viro kun vangharoj kaj tre korektaspekta en sia simpla livreo. Li sajnis bonvola kaj afabla, sed ne inteligenta.

Nu S-'o Williams," — G.G. komencis, „Lordo Lidderdale al mi permesis fari al vi kelkajn demandojn, rüate al la malapero de la juna viro, kiun li antau nelonge dungis kiel cambriston".

S-ro Williams rigardis lin kun mirego en siaj rondaj okuloj. „Cu vi parolas pri Robertson, Sinjoro? li demandis. „Sed tiu tute ne malaperis. Li forvetuns al Nice laü la telegrafa ordono de Mylord, kaj.... kaj...- Jes, efektive li ankoraü ne revenis.... Mylord diris...."

*) bruska = malafabla, krudeta, mallonga.

Sluiten