Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lono, kiam min atendis unu el tiuj grandaj surprizajoj, je kiuj la lastaj tagoj estis tiel riêaj. En unu el la du frakvestitaj servistoj, kiuj staris ce la bufedo, atendante ke oni enportu la antaümangajojn, mi rekonis la dikan, junan viron, mian gardangelon! Kion li faras tie ci? Kial li entrudia sin tien êi kiel servisto? Li, la detektivol Min li ne sekvis, plej

certe! Kio igis lin anstataüigi siajn laboristvestojn

por kelnerfrako?

La viro ne faris signon, ke li rekonis min; kaj ankaü poste, dum la servado, neniu rigardo, nenia movo de lia senesprima vizago montris, ke li ne vidas min la unuan fojon. Mi memoris la admonon de G.G. kaj miaflanke ankaü penis ne montri ian miron. Mi tarnen ne povis malhelpi, ke mia cerbo êiam sin okupu per la kialo de lia ceestado, tiel ke dum la unua parto de la tagmango mi estis süenta kaj distrita. Felice la temo de la konversacio estis la diskutoj en la nobela deputitaro, pri kiuj la tri sinjoroj tre ekscitigis, precipe pro la radikalaj ideoj, eldiritaj de Lordo Lowden. Oni do malmulte rimarkis mian neparolemon.

Jen la irado de miaj pensoj! Mi ilin priskribas iom detale, êar la finrezultato, al kiu üi venigis min, estis tiel frapanta kaj surpriza, ke mi mem apenaü povis gin kredi. Tarnen gi estis la sola klarigo, kiu konformigis kun la faktoj.

La dika, juna viro de vis averti nun, kiam dangero minacus. Cu tial li venis êi tien kaj êu por tio êi Ü aplikis sian maskigadon? Tion mi ne kredis verSajna. Por averti min ne estis bezonata tia flanka vojo: se necese li povus viziti min hejme. Cu li do venis por sirmi min kontraü êi tie minacanta al mi

Sluiten