Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ol malvarma saluto de Lordo Lidderdale. „Mi kredas, ke en Holando ni havas komunajn konatojn" — mi diris laüte, sciante, ke Lordo Lidderdale nin aüskultis. Kaj mi parolis aliajn sensencajojn, gis ni atingis la balsalonon, kie ni estis preskaü solaj.

„Brave, Willy!" — diris G.G. „Viaj progresoj kiel detektivo estas frapantaj. Kion vi volas diri al mi?"

Rapide mi al li sciigis, kion Lady Maüd rakontis pri sia fratino. Mi montris la misteran leteron kaj cl kune mi rakontis pri la hazardo, kiu igis min subaüskulti la ne malpli misteran interparoladon de Lady Edith kaj Lordo Lidderdale.

Mi tuj vidis, ke G.G. opinias miajn sciigojn tre gravaj. Li enposigis la leteron, pripensis momenton kaj diris:

„Willy, mi senserce ripetas, ke vi faris grandajn progresojn kiel detektivo. Viaj sciigoj estas plej gravaj kaj klarigas la nuran malluman punkton, kiu rilate al niaj komunaj aventuroj ankoraü restis por mi Mi nenion ankoraü povas al vi rakonti, sed hodiaü vespere vi vidos la solvon. Vi ceestis la komencon, vi devas ankaü ceesti la finon de la afero. Li turnis sin, faris kelkajn pasojn, sed tuj revenis.

„Willy", — li diris, „ni estas finontaj belan laboron: helpi noblan kaj malfelican virinon! Ne forgesu nian rendevuon je duono post noktmezo!"

Kaj li rapide reiris en la alian cambron.

La dancado komencigis kaj mi dancis kun Lady Maüd! Ni ne muite parolis: granda felico malofte trovas vortojn. Sed nia felico estis miksita kun sento de timo kaj malcerteco, kiu devigis min paroli Per

Sluiten