Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Mi tion diris al si. Post tio, kio okazis, gi ne povis resti sekreto. En tiu vespero, kiam vi gastmangis 6e Lordo Lowden, S-ro Jenkins ankaü ceestis. Li baldaü vidis, ke vi suspektas tiun estimindan, sed iomete strangan maljunan sinjoron: denove la malfermita libro! Sendube ankaü Standerton tion rimarkis."

„Tiam gi ne estis tiel eksterordinare nekredinda"

— mi diris iom hontigita. „Lordo Lowden tarnen sekvis nin de el Francujo!"

„Ankaü Lordo Lidderdale, mia knabo! Tial mi 6iam pravigis vin, kiam vi kulpigis ,Ja viron el Francujo." Cu vi memoras la historion pri la safiro, kiu neatendite ekaperis? Standerton metis gin en la kesteton, dum vi 6iuj lin ne atentis. Jenkins, kasobservante en la spegulo, tion vidis. Imagu al vi kia forta pruvo de la kulpeco de Lordo Lowden, se oni povus konstati, ke jam antaü la Stelo en lia domo li havis Stonon, kiun li — laü sia diro — ne konis kaj kiu poste sin montros deneva de la Stelo 6e Lady Ackland. KaSante kelkajn Stonojn de Lady Ackland en la kesteton de Lordo Lowden, Lidderdale II kun neordinara ruzegeco preparis la stelon. La polico, trovinte ilin, tuj konkludis, ke Lowden nepre estas la stelinto; gi kredis, ke la Stelo en lia domo estis nur kvazaüstelo, kiun Lowden mem sajnigis por erarigi la policon.

„Ankaü vi lasis vin erarigi, Willyl"

„Mi tion scias" — mi diris iom malbonhumore. „Vi jam suficfoje tion ripetis."

„Sed 6u vi nun ankaü scias, kiu ne lasis sin erarigi?

— Lordo Lowden mem! Li ekde la komenco kredis, ke Lidderdale II estas la Stelinto e6 kvankam li tute

Sluiten