Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aludoj koncerne la honoron de la familio suficis por igi lin konsenti.

„Nun vi demandos, Willy, kial mi volis viziti la feston kiel Majoro Curtis. S-ro Jenkins raportis al mi, ke Lordo Lidderdale II kelkfoje publike parolis kun Lady Edith kaj ke ci tiu, anstataü montri timon aü abomenon, kontraüe estis plej afabla al li kaj ec Sajnis serci lian ceeston. Tion mi tute ne komprenis; ke si publike ne povis lin forpusi, tio estis komprenebla, êar Si estis dependa de li, sed Si tute ne bezonis agi kvazaü Si Satus lin. Jen nova problemo, kiun mi povus solvi, nur kiam mi vidos ilin kune, kaj en tio mi ja povus sukcesi dum la festo de Lordo Stockton. Kompreneble mi ne volis, ke Lidderdale II min rekonos. La sciado, ke G.G. estas en la proksimeco, senvole igus lin pli singarda; tial mia alivestiteco! Kun Jenkins mi dividis la laboron: li devis precipe turni sian atenton al Lady Edith kaj mi al nia amiko.

„Tuj post la veno de Majoro Curtis kaj ankoraü antaü ol li povus esplori la terenon, S-*° Jenkins pasis al li kaj, kondukinte lin al trankvüa angulo, rakontis, ke jus li vidis, ke Lady Edith subite iris al Lordo Lidderdale kaj ke ili ambaü malaperis en la balsa lonon. Li ankaü iris tien, sed ne kuragis proksimigi en la tiam ankoraü senhoma salono. Tarnen kiam Ui eniris la vintrogardenon, li sukcesis pro la Sirmo de la altaj plantoj veni iom pli proksimen. Sed iginte sufice apude por ion aüdi, li vidis, ke Lidderdale II subite sin turnis por reiri en la balsalonon. Tiam Lady Edith diris sufice laüte: „Je la nomo de Dio, Mylord, je duono post noktmezo en mia buduaro" — post kio „Mylord" konsente respondis.

Sluiten