Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VI

OVERSCHAKELING.

Er was een tijd, dat Brazilië het groote rubberland genoemd werd. Het is nog maar kort geleden. Avonturiers en tappers zwierven lange tijden door de wildernissen in Zuid-Venezuela, Columbia, de groene Jungle van Bolivia. In het wild groeit de hevea, tusschen de huizenhooge woekering van planten en bladeren: door schijnbaar niet te doordringen dooreengestrengelde bosschen gaan smalle, bijna onzichtbare paden. Op zijn eenzame tochten komt hier de caboclos langs, die de latex uit de boomstammen tapt. En zooals het water van alle zijden onder de poorten der hanen doorstroomde naar het onmetelijke bekken der Amazone, zoo kronkelden alle paden ten leste naar de stad Manaos, aan de rio Negro. Hier werden de eindelcoze zwerftochten, de loerende gevaren der wildernis, koortsen, slangen en doodelijke afmatting vergeten. Hier woonden de rubberopkoopers, zij beitaalden veel geld, want zij verdienden nog meer. Alleen zij konden den rubberhonger van een geheele wereld stillen. Het Parijs van het Westen, zoo werd Manaos genoemd om de schatten aan drank en amusement, die men er verspilde. Het groene goud in de heete en vochtige bosschen: dat zijn de

Sluiten