Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Veel moest ik omwerken, vervangen, verbeteren en in den grond veranderen. Woorden en vormen, beginselen en noodzakelijke eischen, verdrongen en hinderden elkaar, terwijl ze mij toch in theorie, elk afzonderlijken in korte proeven, goed hadden toegeschenen. Zulke dingen als b.v. het algemeene voorzetsel je, het rekbare werkwoord meti, de neutrale maar bepaalde uitgang au, enz., zouden waarschijnlijk nooit langs theoretischen weg in mijn hoofd zijn opgekomen. Sommige vormen die ik als een verrijking had beschouwd, bleken in de praktijk onnoodige ballast; zoo moest ik b.v. eenige overbodige achtervoegsels wegdoen" x).

Bij dezen zuiveringsarbeid verdwenen ook eenige Latijnsche wortels uit de taal, zooals b.v. anno en diurno, die vervangen werden door jaro en tago. Inderdaad was ano reeds een achtervoegsel met een geheel andere beteekenis, en bovendien wilde Zamenhof geen woorden met dubbele letter. Diurno klonk erg leelijk in samenstellingen als ciudiurne of diurnmeze, en was feitelijk ook slechts internationaal voor een klein aantal ontwikkelde lieden die Latijn kennen of Fransche woorden als diurne, welke nooit door het volk worden gebruikt. Daarentegen is tago tenminste bij verscheidene groote volken door dagelij ksch gebruik bekend, dus feitelijk veel meer internationaal. Evenzoo verving het beter klinkende kaj uit de Grieksche taal het latijnsche e, dat niet helder genoeg klinkt, om zinnen zonder verwarring van elkaar te scheiden. 2)

') Uit den vroeger genoemden brief aan Borovko. 2) Ook voor de telefoon bleek dit later een wezenlijke verbetering. Vert.

Sluiten