Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

looze woordenverzameling ? Welke waarde zou dat hebben, zelfs met de toestemming van honderd geleerden ? Iedereen zou ze naar zijn eigen kant trekken. Er zou geen grondslag zijn. Er zou geen algemeene stijl bestaan. Er zou geen traditie zijn voor het regelen der vrijheid. Daarentegen lééfde de taal reeds bij haar verschijnen, dank zij het geduld en het genie van Zamenhof. Zij had reeds eenige kracht, want een groot man gebruikte ze. Spraakkunst en woordenboek waren wetenschappelijk en daarom onpersoonlijk, behalve dan door de keuze van uitgangen en kleine woordjes. Maar de samenbindende geest, de fundamenteele stijl, waren reeds door zeer persoonlijke hand bezegeld. Daarin had Zamenhof veel van zichzelf gelegd. Hij drukte er nieuwe gevoelens, nieuwe verlangens mee uit.

Indrukwekkend was zijn persoonlijkheid, bescheiden voor zichzelf, maar vasthoudend voor het doel. Zij symboliseerde den droom van veel onbekende harten. Daarom bezielde zij later den eersten kring van schrijvers in de nieuwe taal.

Nationale letterkunde begint gewoonlijk met oorlogspoëzie. Haar stijl en haar geest staan in het teeken van een vermaard krijgszanger. Het tegendeel gebeurde met Zamenhofs taal. In vredeszangen ging zij tot het publiek uit. Van verbroedering der menschheid schreven ook des Meesters volgelingen.

Ook aan eigen zielenood gaf hij uiting. Zes jaar lang had hij het zwijgen volgehouden. Dat was een zware tijd geweest. Niemand had hij ooit van zijn werk gesproken. Het verbergen was hem kwelling. Daardoor had hij geen lust meer in uitgaan. Nergens vertoonde hij zich, aan niets nam hij deel. In gezelschapskringen voelde hij zich een vreemde.

Sluiten