Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

taal sterk genoeg zal zijn geworden en haar literatuur voldoende uitgebreid, dan zal ook wat in mijn brochure staat, elke beteekenis verliezen, en zullen slechts de wetten der meerderheid als maatstaf moeten gelden" l).

Het leven, het gebruik, de meerderheid, dat zijn de Zamenhofsche regels; niet theoretische beslissingen na een zesdaagsch comité. Hierin toonde hij zich waarachtig wetenschappelijk. Daarvoor bewonderden hem linguisten als Baudouin de Courtenay 2). Bovendien had hij geneeskunde gestudeerd. Hij had oog voor natuurlijke functie. In tegenstelling met den Sranschen wiskundige, erkenden Amerikaansche philosofen de wetenschappelijkheid van Zamenhofs methode. Onder anderen de vermaarde pragmatist William James: onder Agassiz biologie gestudeerd hebbend, stelde deze alleen in de practische ervaring van het leven vertrouwen en hield van geen a firiori.

Reeds vóór hem, in 1888, had de Amerikaansche Philosophische Vereeniging de vraag naar een wereldtaal bestudeerd. Deze concludeerde als Zamenhof. Toen zij er niet in slaagde, een congres van Academiën bijeen te brengen, om over de zaak te beslissen, handelde zij anders dan Couturat. Het rapport van den secretaris Henry Philipps werd gepubliceerd. Deze beval het Esperanto aan en begon het te verbreiden. Hij streed zelfs tegen reformisten. Volgens hem

1) Aanhangsel bij het Tweede Boek, 1888. Over dit onderwerp en over de verschillende tendensen tusschen Zamenhof en De Beaufront, zie de meer gedetailleerde studie in Geschiedenis van de taal Esperanto (Edm. Privat, Eerste deel, Leipzig 1923).

2) Prof. Baudouin de Courtenay keurde de beslissing van Couturat, Jespersen, Ostwald ten gunste van het Ido af.

Sluiten