Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gold het nog grooter arbeid en verheffing. Daarom moet het ons niet verwonderen, dat zijn genie grootendeels door de taal zelve werd opgebruikt. Slechts ten deele bleef het voor onsterfelijke beelden of indrukwekkende zangen beschikbaar. Zijn oorspronkelijk werk is weinig-omvattend, eenvoudig, bescheiden. Toch drukt het sterk het smachten der menschheid uit. Toch bezielt het duizenden.

Eenige prozastukken. Eenige gedichten, machtig door oprechtheid. Lofzangen in naam der menigte. Gelezen congresreden. Psalmen der toekomst.

Later zullen anderen komen. Die zullen het Esperanto door rijkere werken beroemd maken. Voor hen zal alles gereed liggen. Zoo hoopte hij. Ook hierin toonde hij zich nederig. Hijzelf bracht veel tijd door met het vertalen van de grootmeesters der verschillende landen.

Reeds Goethe sprak van wereldliteratuur. Zamenhof wenschte, dat een algemeene taal dien schat voor alle volken tot zijn recht zou doen komen.

Daarom werkte hij avond aan avond, nacht na nacht, geduldig en trouw onder de lamp, om in het Esperanto Shakespeare's Hamlet, Goethe's Iphigenië, Molière's Dandin, Schiller's Rauber, Gogol's Revisor te doen leven. Zijn uitstekende kennis van Hebreeuwsch stelde hem in staat, op meesterlijke wijze den Bijbel te verzorgen. Zijn Oude Testament overtreft in schoonheid de overzettingen in nationale talen. Zijn pen maakte het weer tot een bewonderenswaardige verzameling gedichten, met rhythme van woorden tegenover rhythme van menschenlevens onder Gods oog:

„Vantajo de vantajoj, diris la Predikanto, vantajo de

Sluiten