Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XI

ETHISCH DENKER

Terecht zou men kunnen zeggen, dat Zamenhof elk jaar een nieuw werk uitgaf in den vorm eener congresrede. Inderdaad bereidde hij die met zorg voor, en overdacht 's winters wat het onderwerp zou zijn. Zoo te zeggen als profetisch eenling van zijn berg dalend, sprak hij éénmaal per jaar het volk toe, en verdween daarna weer in de stilte.

Ten opzichte der taal was hij niet gaarne dringend. Hij gaf altijd de voorkeur aan de homaranistische ideeën. Doch het congres was niet van hem alleen. Slechts als gast beschouwde hij zich daar. Daarom mocht hij, en wilde hij ook niet, de officiëele genoodigden kwetsen. In September 1909 kwamen wij in Barcelona bijeen. Enkele dagen te voren was er oproer in de stad uitgebroken. Gewapende cavalerie reed nog door de straten. Breede spleten gaapten in de kerkmuren. Twee dagen na de sluiting van het congres werd Ferrer gearresteerd. Wij waren reeds allen vertrokken. Maar ook de Koning hield van Esperanto. Het Spaansche kabinet had zelfs langs diplomatieken weg alle buitenlandsche regeeringen uitgenoodigd, officiëele afgevaardigden te zenden. Daarom beperkte Zamenhof zijn openingsrede tot een dankbetuiging.

Vrijer gevoelde hij zich in de particuliere vergadering van de pas opgerichte Universeele Esperanto-Associatie,

Sluiten