Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

INLEIDING.

Prof. I J. de Bussy heeft eens gezegd: „Indien er iemand geboren werd die een onbedriegelijk licht over het vraagstuk der zonde deed schijnen, hij zou het grootste levensraadsel hebben opgelost" en ook: „Wie voor zichzelven weet wat zonde is, d.i. t.z. wie zich rekenschap kan geven van zijn zondegevoel, kan aanwijzen welke daden en gezindheden dat gevoel in hem levend maken en waarom hij deze als zonde aanrekent, hij is practisch gereed met zijn levensbeschouwing".») Ik geloof.dat hierin waarheid schuilt. Weinig geloofsbegrippen zijn van zóóveel centraal belang als dat der zonde, althans in het Christendom. Niet alleen, dat — zooals Emil Brunner opmerkt — in het zondevraagstuk „unverëuszerhche, letzte Begriffe des geistigen Lebens ») aan de orde kómen, begrippen, waarop alle denken over den mensch m zijn verhouding tot God, over leven en wereld steeds weer stuit — begrippen en problemen als de verhouding van Goddelijke almacht en menschelijke vrijheid, als schuld, verantwoordelijkheid en de relatie tusschen individualiteit en gemeenschap —, niet alleen dat de Christelijke zondeleer, naar Seeberg's woord, „eine ungemein wichtige Erganzung oder besser Korrektur der natürlichen Weltanschauung" •) is, maar ook: „Zeg mij, hoe gij over de zonde denkt, en ik zal U zeggen, wat voor een theoloog gij zijtl", anders gezegd: de leer over de zonde is te beschouwen als maatstaf voor theologische beoordeeling, van hieruit ontvangt het geheel zijn bijzondere belichting Hierom, èn om het feit, dat er in de geschiedenis der Christelijke vroomheid wel geen thema te vinden is, dat zóó van alle tijden, zóó algemeen en van zóó principieele beteekenis is als dat van zonde en genade — „voor de grootste Christendenkers" zegt Prof.Heering „hoezeer ook onderling verschillend, is 's menschen grootste nood' zijn zonde, en wat zij allen zoeken, ieder op zijne wijze, is: verlossing van dezen nood, die tot alle verdere bevrijding voeren moet" *) — is een studie over deze eeuwen-oude woorden zonde, schuld en wat daarmee samenhangt, gerechtvaardigd.

Dat zulk een studie van vrijzinnig-Christelijke zijde uitgaat, moge in onzen tijd niet vreemd meer zijn. Ik meen, dat wij den waan te boven zim,dat de vrijzinnige Protestantmet deze oude, „orthodoxe" woorden niets meer van doen zou hebben. Dieper en sterker dan een vorig geslacht, dat, m een liberalistisch-optimistischen kijk op den mensch en in een evolutionistische wereldbeschouwing gevangen, met zonde en schuld eigenhjk niet goed raad meer wist of deze woorden wezenlijk verminkte, door hen in een monistische „ontwikkelings" theologie een plaats te eeven» «in wij, kinderen van een andere generatie en wakker

ii \> Bussy' Ka0101- "» Protest. (Theol. T., 1888).

•1 E. Brunner, die Mystik und das Wort, S. 247.

») R. Seeberg, Oir, Dogmatik, II, S. 109.

) Dr. G. J. Heering, Zonde en Schuld naar Chr. besef. Mz. a.

Sluiten