Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een krachtige verdediging van zijn ideeën over de ethische zending van den Dichter en geheel tegenovergesteld aan de inzichten van X *) en diens vrienden. Twee hoofdstukken hiervan koos hij uit, karakteristiek voor het boek als kunst, maar niet voor het boek als ethische belijdenis 2). Weer zond hij het in onder den naam Lieven Nijland. X schreef hem toen, dat hij een nieuwe bijdrage had ontvangen van Van Eeden's vijand Lieven Nijland, dat die man een schrijver van groote bekwaamheid was en dat hij hoopte dat Van Eeden zich niet zou verzetten tegen de plaatsing van de bijdrage van een man die hem zoo hard was gevallen (Zelfs de mededeebng van den schrijver dat Windekinds rijk van mysterie „in het niet zonk bij het geluk dat hij ondervond in het samenzijn met de beide meisjes" deed den argeloozen Kloos niets vermoeden. De schrijver kon immers ook bekend zijn met Van Eedens Kleine Johannes!).

„I asked him in return to send me the manuscript. As soon as I got it I locked it up and kept silence. I knew enough!" 8). Van Eeden wist genoeg? Wat? Mocht Kloos dan niets opnemen van een hem onbekend voortreffelijk schrijver, die eenmaal Van Eeden had aangevallen en wiens werk op zijn eigen aandrang was geplaatst? Op de vergadering bracht Van Eeden het handschrift niet mee; hij had het, zei hij, aan den schrijver terug gezonden. Afkeuring van de mederedacteuren. Van Eeden verliet de vergadering met de woorden dat ze, als ze er zoo prijs op stelden, maar moesten probeeren het te krijgen van den schrijver. X met een vriend (het was Hein Boeken) ging toen naar het adres in Den Haag, naar de dame die Van Eeden geholpen had, en werd afgescheept met de mededeebng van de dienstbode dat de heer Nijland uit was. — „Op de eerstvolgende vergadering van redacteuren zei ik tot X", vervolgt Van Eeden, „dat hij rijn tijd en geld met het opsporen van Lieven Nijland kon sparen, daar ik zelf Lieven Nijland was; dat „the manuscript was safely locked up in my desk and that I feit no incbnation to pubhsh it in our re view". Van Eeden bcht hier zijn Amerikaansche lezers verkeerd in: het fragment, zooals we zagen, staat onder gijn eigen naam in De Nieuwe Gids van 1892—931 Hij vervolgt: „The effect of my words was very curious.

1) X = Kloos.

2) De cursiveering is van mij. 't Is het verhaal van de betooverende schoonheid en kinderlijke gratie van twee heel jonge meisjes, die een indruk op den schrijver maken die alles overstemt, met nog een paar andere motieven: een suggestieve natuurbeschrijving en een droom.

3) Happy Humanity, BI. 58.

Sluiten