Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eén ding dat ik hier nog wat uitvoerig moet beschrijven is ons Dagboek. Al 4 jaar lang hebben wij dit geregeld bijgehouden. Eerst nam een van de werkers het schrijven er van voor een week op zich. De laatste 1 Yi jaar wisselt het schrijven per dag, daar een week wel wat veel werk gaf aan de betreffende persoon. Wij regelen dit als volgt:

In de vestibule hangt een bakje waarin vertikaal de naamkaartjes staan, van de oudere werkers die dit werk kunnen doen (van af een jaar of 8). Deze kaartjes staan in alfabetische volgorde en er boven staat met duidelijke letters: „Dagboek vandaag". Nu moet de verantwoordelijke werker aan het eind van de dag zijn naamkaartje achteraan zetten. Vergeet hij dit te doen, dan heeft hij zichzelf veroordeeld ook de volgende dag het journaal te schrijven, want het staat er dan weer: „dagboek vandaag die-en-die". Wat hij doen moet is het volgende: hij moet zoo'n dag overal eens gaan inspecteeren, kijken hoe er gewerkt wordt, wat er voor lessen gegeven worden, wat er voor handenarbeid gedaan wordt. Hij maakt korte aanteekeningen, die hij dan de volgende dag uitwerkt. Zijn beschrijving moet dan worden nagekeken en dezelfde dag worden overgeschreven op een dubbel velletje gewoon schriftpapier. Het wordt bizonder gewaardeerd als het dagboek geïllustreerd wordt. Bij het dagslot moet het worden ingeleverd. De algemeen-regelaar vraagt dagelijks of het „in de doos is gedaan." Is het niet klaar, dan moet dezelfde persoon de volgende, dag nog eens hetzelfde werk doen.

Het dagboek vormt een soort doorloopende geschiedenis van het leven in de Werkplaats, waarbij natuurlijk bizondere voorvallen in kleuren en geuren beschreven worden, en de aanmoediging die iedereen om de zooveel