Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarin een tennisbal zou kunnen liggen. Vervolgens moet het kind heel voorzichtig zijn arm omdraaien, zonder dat de stand van zijn hand in het minst verandert. De pen kan dan tusschen de vingers en de duim in gelegd Worden en komt precies in de goede positie te staan, met rechts onder, het dichtst bij de pen, de middelvinger; rechts boven, iets verder van de pen af, de wijsvinger; en links, nog verder van de pen, de top van de duim; terwijl de pen boven licht steunt tegen het Ie gewricht van de wijsvinger. Heeft een kind een verkeerde stand, dan heb ik gemerkt dat het verkeerd is, die houding te herstellen door de pen of de hand in de juiste positie te dwingen, iets wat we zoo licht geneigd zijn te doen (ook op ander terrein doen we dit licht). We moeten in zoo'n geval juist de pen nog verder in de verkeerde richting doordrukken en onderwijl zeggen: „kijk, jij houdt je pen te veel zóó," want daardoor wekken we bij het kind een j spier-reflex op in de juiste richting.

Het feit, dat de kinderen zich nooit hoeven te haasten, maakt, dat allen al gauw netter gaan werken. Ook werkt hiertoe mee het feit, dat telkens mooi schrijfwerk vereischt wordt voor verschillende verantwoordelijkheden m dienst van de gemeenschap. Als zoodanig noem ik het mmutenboek van de „Bespreking", het Werkzaamhedenboek, ons gedichtenboek (waarin gedichten, die wij mooi vmden, worden ingeschreven, gerangschikt naar de leeftijden van de werkers die ze kiezen), het dagboek, eigen gemaakte kinderboekjes en de brieven namens alle werkers geschreven. Ook het schrijven van de cyclostylestencils van ons krantje. En niet te vergeten het adresseeren van de omslagen er voor; dit zorgvuldig copieeren van namen en adressen is een zeer nuttige oefening: oevele volwassenen zijn er niet, die eenvoudig niet in