Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en onderwijs aan de orde: in steeds wijder kringen, ook in het buitenland, wordt het gevoeld, dat als wij het menschheidsprobleem willen oplossen, wij met het kind beginnen moeten. En dat niet alleen, maar overal wordt de vraag steeds nijpender: „wat moeten onze kinderen worden? Hoe zullen zij kunnen leven?" In alle landen, in alle kringen en standen, stijgt de angst in de harten van ouders, als zij aan de toekomst van hun kinderen denken in deze door-en-door zieke en ontwrichte maatschappij . Het is alsof wij allen in een gedrang staan; de druk wordt steeds grooter . . . Laten wij dan doen, wat volwassenen in zoo'n geval wel doen: laten wij schouder aan schouder gaan staan en een groote kring vormen om een vrije ruimte te maken, waarbinnen onze kinderen veilig zijn.

Zij kunnen zichzelf geen veiligheid verschaffen. Dat kunnen alleen de ouderen doen, die door hun veelsoortige connecties met de maatschappij in al zijn vormen in staat zijn, de werkmogelijkheid voor zoo'n groep kinderen te scheppen.

Als degenen die het in hun macht hebben in deze iets te doen, beseffen, dat dit nu eens ons aller belang is, dat het hier nu eens niet gaat om het belang van éen klasse, of een bepaalde partij, maar dat wij hierin één zijn, omdat het gaat „om onze kindere n," dan kan in zeer korte tijd zoo'n volledige Kindergemeenschap ontstaan.

Er moet natuurlijk grond zijn en er moet gebouwd kunnen worden, maar dit alles zal voor een heel complex niet meer behoeven te kosten, dan een derde deel van de bouwsom van een middelbare school, zooals die niet lang

me tijd op de Werkplaats zal meewerken om de werkwijze tot in onderdeelen te leeren kennen.