Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onzekere wereld, waarin hij leeft en waarvan zijn oog de afglanzen opvangt, om te scheppen tot een gestyleerde voorstelling waar zich de eeuwigheid in openbaart. Bij de romantici zien wij altijd de tegenstelling tusschen het ik en de wereld, waarbij dan het ik verafgood of in de hoogste gevallen, vergoddelijkt wordt; terwijl deze uitkomsdooze wereld een samenvatting van alle lijfelijke en moreele ellenden vertegenwoordigt. Deze antithese verklaart dan ook volkomen de voorüefde, welke de naturalisten toonden voor de lage en bevuilde kanten van het aardsch bestaan. Alleen op ; die wijze geeft de ziel van de uitzonderingsmensen, het ego van den kunstenaar, het maximum rendement van stralende, bovenaardsche blankheid. Een schel effect van wit tegen zwart is typisch voor iedere romantische werkwijze, omdat de romantische mensch zich uitgestooten voelt. Arthur van Schendel is het voorbeeld van de klassieke mensch, omdat hij zich opgenomen voelt.

Van gespletenheid is dan ook in zijn wezen

Sluiten