is toegevoegd aan uw favorieten.

Romeinen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boeit hem nu in zijn reis voor de heiligen van Jeruzalem? Wat wacht hem toch in Jeruzalem? O, een afscheid ook daar; een beslissing, een breuk; verwerping, gevangenis. Ook de dood? (Hand. 20:22-24;

21De3apostel ziet de verwerping gekomen over Israël, over het oude Jeruzalem, - zijn maagschap naar het vleesch (Rom. 11:25;

9 . 1—3) Maar hij ziet daarin ook de volledige vrijmaking komen

van de Gemeente Gods; de overwinning van het Evangelie; de beslissing voor alle volkeren; de bekroning van den apostohschen dienst; de gang des Geestes naar het Westen; de toekomst aller Heidenen; en daarna de zaligheid van geheel het Israël Gods (Rom. 11:11, 25-36).

Ja de apostolische dienst moet nu loopen over Jeruzalem tot een ontzettende oplossing; tot beslissing over den apostel; tot beslissing over Jeruzalem en Israël; maar tot beslissing ook over de menschheid, over de volkeren, over Rome (Hand. 21 : 28 *).

Over Rome?

Ja want, wondervol, Rome neemt bij toeneming de gedachten van den apostel in. Ook daarin bindt hem de Heilige Geest. Heeft hij, de Hebreër uit de Hebreen, nochtans Romeinsch burger geboren, sinds zijn vurige jeugd in Tarsen het verlangen naar de groote stad, den roem der aarde, gekend naast of tegenover het niet minder machtig verlangen naar Jeruzalem; - sinds zijn bekeering en roeping door " *) De Schrift" eindigt in de „Handelingen der Apostelen" het verhaal van den apostolischen arbeid met het feit van dien arbeid in Rome. De gevangenschap van Paulus is hier bijzaak, de gang van het apostolaat hoofdzaak.

Het feit, dat de Schrift hier Petrus buiten laat, slaat aan de pretentie der Roomschen op den stoel van Petrus den bodem in.

Al is ook Petrus later te Rome gekomen en gestorven, wat niet geloochend behoeft te worden, de gang van het apostolaat naar Rome het apostolische feit, door den Heiligen Geest gewerkt en in de Schrift gewaarmerkt, gaat buiten den apostel

PEnSee°nmapostolisch optreden van Petrus in Rome vóór den arbeid van Paulus laat de Schrift niet toe (Rom. 15 : 20; Hand. 28 : 1). De Schrift bedoelt ook beshst in de „Handelingen" den gang van den apostolischen arbeid van Jeruzalem tot Rome te teekenen, en daar staat, wat Rome aangaat, Petrus zoowel als de andere apostelen behalve Paulus, buiten. , f

Het ingebeelde feit van Petrus' apostolischen stoel te Rome, dat de Kerk heeft misleid en Rome bedorven, moet worden losgelaten. De Schrift veroordeelt het.

En het Schriftfeit van de apostolische zending van Paulus te Rome en van den Brief aan Rome moet in zijn rijke beteekenis in het leven der Kerk van Chris us ook in Rome, doordringen. Het groote wereldfeit waarvan de Kerk van Chnstus zich niet mag losmaken, blijkt dan niet Perras fe «ome of in de plaats daarvan Paulus naar Rome, maar, blijkens den Brief aan Rome in het merkwaardig üjdagewricht, waarin die Brief gesteld is: het Evangelie Gods voor alle geslachten naar Rome; Christus in Rome.