Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

La madurano ekridis. Li batis Ruki-n sur la vizagon kaj trenis Karminah-n kun si. Ruki vidis sin malaperanta en la amason, vidis dum momento sian returnitan vizagon, siajn grandajn timajn okulojn petegantajn pri helpo ...

Ciun tagon li atendis sian revenon, sed gis Delio li ne revidis sin kaj fatalisme li pensis: Kion mi povas fari? La alia estas la pli forta, havas potencon! Li rajtas krii kaj bati... Mi estas nur Orang-kontrak... La fato: nasip, kiun Alah sendis.

Kaj lia pensado cesis. Senpense li fikse rigardadis antaü sin ... atendante la tagon, kiam la sipo eble albordigos. Kio poste venos, tion li ne sciis kaj li ne pensis pri tio.

Tri tagoj pasis. Ruki-n revivigis tuseto. Karminah ree sidis apud li. §i aspektis nesana kaj malgrasa. Silente 3i kaüris apud li. Longan tempon ili tiel sidis. Si ne parolis kaj li ne demandis. Poste si prenis el la tuko cirkaü sia talio kelkajn cigaredojn kaj donis ilin al Ruki. Senvorte li akceptis kaj ekfumis. Li ja sciis, ke la maristo donacis ilin al si, sed li sciis ankaü la signifon de „la rajto de 1'plifortulo".

„Cu li batis ankaü vin?" li fine demandis.

„Kiam mi ne faris, kion li deziris, li kompreneble batis min. Mi estas ja nur Orang-kontrak...

Ruki balancis la kapon.

„Ciu Orang-kontrak estas batata ..li diris rezignacie. Kaj li poste montris: „Jen ... tero".

Si strecis la rigardon trans la briletantan akvon spegulantan la akran sunlumon.

„Eble ni desipigos ..." diris Ruki. Si respondis nur:

„Lah-illah-ü-Allah!"

Momenton ili silentis, poste si diris:

„Mi estis malsana, ebria pro la maro. Cu ankaü vi

Sluiten