Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Kaj via mono?"

„Mi perdis gin, Tuan. Mi ne plu havas ion ajn. Mi volonte volas rekontrakti, Mia kunulino devas aceti potojn, car si ne havas".

Momenton estis silente. Ruki opiniis, ke Tuan kolerigos, sed Tuan ne kolerigis. Li nur skuis la kapon. Strange, alie tonis lia voco.

„Do, nun vi ree devos labori, Ruki... Cu vi opinias, ke tiel vi iam ekhavos okazon iri returne al via kampongo?"

Ruki ne levis la kapon.

„Kaj poste, kiam vi mortigos ci tie ... kaj devos esti enterigata en ci tiu fremda lando?... Kion do, Ruki?"

Sajnis, ke Ruki momenton sanceligas pro la respondo. Tiam li levis la kapon, rigardis preter la asististo al io, kion eble nur li povis vidi. Kvieta lumo briletis en la maljunaj rezignaciaj okuloj, en kiuj jam estingigis ciuj deziroj. Kaj kun iom da sultrolevo li diris:

„Nasip... La fato de la homo... Se Alah gin donas tia ..."

Ree li subskribis la kontrakton, ne montrante seniluziigon, nek bedaüron, nek amarecon.

Ree por unu kaj duona jaroj...

Tio estis la dek-naüa fojo ....

Sluiten