Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den, de organisaties (en daardoor weer de massa’s) beheersten, kon er sprake zijn van een bewust op het socialisme gerichte politiek. Vandaar dat het noodzakelijk was, een socialistische organisatie te scheppen, die voor een zo groot mogelijk gedeelte uit werkelijke socialisten bestond en waarvan de leiding in ieder geval onwrikbaar in handen van onwankelbare revolutionnairen, van „nieuwe mensen” was.

De meeste socialisten waren van mening, dat deze toestand als een soort natuurlijke selectie, door de omstandigheden waarin de eerste, vervolgde en fel-bestreden, socialisten leefden, werd geschapen. Maar zoals reeds gezegd, werkte die selectie niet meer, zodra de beweging een zekere omvang en invloed had gekregen; en bij nader onderzoek bleek dat zij zelfs in de eerste periode gebrekkig gewerkt had. Want ook toen was een bont gezelschap bijeen gekomen van revolutionnaire romantici, idealistische democraten, wereldvreemde dwepers, gedeclasseerden e.d. naast bewuste socialisten. Zo zat het verderf al in de kiem van de oude partijen.

Met deze mensen was geen volkomen vernieuwing te bereiken, En dus moet wel ergens de idee ontstaan, dat men een partij moest scheppen, die systematisch rondom een kern van zuivere socialisten werd opgebouwd.

Het is Lenin geweest, die op deze wijze zijn plan tot verovering van de macht en tot het verwerkelijken van het socialisme heeft geconcipieerd. Hij zag duidelijk en sprak het ook uit, dat de massa niet socialistisch was, en dat ze alleen in socialistische geest zou handelen en in socialistische richting zou marcheren, als ze onophoudelijk beïnvloed werd door een partij die uit werkelijke socialisten bestond. Het socialisme echter was een resultaat van de moderne wetenschappelijke inzichten omtrent maatschappij en mens. En die moderne wetenschap werd verpersoonlijkt door de intellectuelen. Uit hun midden was het socialisme (en vooral die vorm van socialisme die voor Lenin de enig wetenschappelijke was: het Marxisme) ontstaan en zij brachten het tot de arbeiders, die eerst na „marxistisch geschoold” te zijn en zo van hun werkelijke toestand en roeping „bewust” te zijn geworden, tot socialisten en strijders voor een nieuwe maatschappij werden. Het uitgangspunt moest dus gevormd worden door een socialistische kern, die daarom ook zo zuiver, zo bekwaam, zo energiek, en

Sluiten