Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ooit van hem gehoord hadden. En in Rusland zélf, waar de sociaalrevolutionnairen, (een individualistische, sociaal-gezinde, anarchistisch getinte partij), de enigen waren die verbinding hadden met het eigenlijke volk: de boeren; in Rusland, had Lenin slechts een zeer geringe aanhang onder een deel der industrie-arbeiders, die de te „wetenschappelijke” propaganda der mensjewiki minder naar hun smaak vonden dan het vulgaire, maar potige, optreden der bolsjewiki. De staf van het bolsjewisme bestond uit intellectuelen, in ’t algemeen van beneden-middelmatige kwaliteit, bij wie de typisch russische behoefte tot zelfvernedering, een uiting vond in de eredienst van het proletariaat. Hun conceptie van de beroeps-revolutionnair was in wezen een andere dan Lenin’s eigen conceptie. Was voor Lenin de beroeps-revolutionnair identiek geweest met: „de nieuwe, socialistische, mens,” voor z’n naaste vrienden werd het: de onvermoeide, getrouwe, „dienaar van het proletariaat”, (en in de praktijk: de gehoorzame dienaar van de partij, van de partij-leiding, van Lenin).

In de Russische revolutie heeft de bolsjewistische partij op den duur de heerschappij over een geweldig continent en over een volk van meer dan 150 millioen mensen veroverd. Hoe dit mogelijk was, kan hier niet nader aangegeven worden, maar wel interesseert ons de vraag, in hoeverre dit succes iets te maken had, met die bond van beroeps-revolutionnairen die Lenin had willen smeden? Hierop moet dan geantwoord worden, dat de bolsjewistische partij zich, zowel bij de strijd om de macht, als later bij het constructieve werk, slechts in één opzicht onderscheidde van de andere groeperingen, n.1. door de energie, door de voor niets terugdeinzende potigheid, waarmee zij, met blinde gehoorzaamheid aan haar leider, de bevelen van die leider ten uitvoer bracht. Dat men hierbij het geluk had te beschikken over twee uiterst begaafde leiders,— Lenin en Trotski — terwijl de andere partijen fout op fout maakten, was wel een der voornaamste factoren van het succes der Leninisten.

De zakelijkheid en de nuchterheid, vooral van Lenin, in tegenstelling tot de geëxalteerde massa-cultus der sociaal-revolutionnairen, leidde er toe, dat de enige echte volks-partij in Rusland, het tegen de bolsjewiki moest afleggen. De amorphe toestand der Russische volks-massa tenslotte, en de primitieve structuur van de Russische productie, maakten het mogelijk, alle experimenten

Sluiten