Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lingen van Sorel, volgens één dier leerlingen (Berth) de geboorte van het fascisme betekende, in de aanvaarding van de proletarische mythe, in de verering van de industrie-arbeiders, een leer, die geheel en al in strijd was met haar intellectueel en tot de middengroepen behorend uitgangspunt. In al deze en dergelijke gevallen was het streven naar wat men zou kunnen noemen een Nietzscheaans cultuur-ideaal, half-bewust aanwezig. En er was tevens de wil tot vorming van een Nietzscheaanse élite, van een bond van beroeps-revolutionnairen met een kijk op de cultuur die totaal anders was dan die van Lenin en Marx, en die het meest overeenkwam met die van Nietzsche.

De omstandigheden in en na de oorlog maakten het mogelijk beter te begrijpen, waar het om ging, beter de scheidingslijnen te zien. De politiek die altijd al geconcentreerd maatschappelijk gevoel en inzicht is, werd feller, geconcentreerder. Cultuur-gevoelens en materiële belangen, die vóór de oorlog zo vaak in van elkaar gescheiden compartimenten hadden vertoefd, raakten elkaar en vermengden zich met elkaar.

En het werd nu mogelijk dat een man naar voren kwam met grote politieke instincten, met scherp realiteitsbesef—iets wat de heden van de Action fran£aise en van de Duitse vrije jeugd vrijwel geheel misten — en met een sterk cultuur-gevoel, een man die daardoor de verwarde verlangens, strevingen, afkeren, tot één geheel wist te verenigen, dat tegenover het proletarische Leninisme en z’n kern van beroeps-revolutionnairen, een kern van aanhangers ener andere wereldbeschouwing plaatste. De middengroepen werden zich van hun betekenis bewust. Het verlangen naar een Nietzscheaanse wereld vond z’n voorlopige uitdrukking in de actie van Mussolini. Het fascisme trad naar voren.

Sluiten