Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moesten winnen, later in hun propaganda toegepast. Dat was Wilhelminisch gedaver, gesystematiseerd volgens de methode der Amerikaanse reclame-campagnes en der bolsjewistische politieke propaganda.

Maar toch is er een belangrijk onderscheid tussen zo'n nazi-vergadering en een patriotten-vergadering, zoals VonSalomon er hier een beschrijft en zoals er duizenden gehouden werden in het Duitsland van 1918 tot 1923. Het verschil is, dat de patriotten alleen maar hun hart willen uitstorten en dat de Nazi’s iets willen doen, een organisatie der maatschappij willen, een nieuwe staat willen bouwen.

En die nieuwe staat kan niet tot stand komen onder leiding van de vroegere heersers, de „officieren”, die te weinig energie en idealisme hebben en die in het verleden zoveel fouten hebben begaan. Waar de „officieren” aangestoken bleken te zijn door „materialisme”, verlangens naar weelde en overdaad, zullen de eenvoudige frontsoldaten, onder leiding van de asceet Hitler, het werk ovememen, de trommel roeren, totdat zich daarachter het leger der soldaten en adspirant-soldaten en soldaten-vrouwen verzameld heeft.

De nieuwe staat die men zal grondvesten, de soldaten-staat, mag niet de fouten vertonen van de Wilhelminische staat. Daar was het leger prachtig, maar dat leger stond midden in een maatschappij, die niet of onvoldoende soldaterig was. Er was, zo voelen de nazi’s het, nog veel te veel burgerlijks, onmilitairs in het Duitsland van vóór 1914. Waar wij een ondragelijke overheersing van het militaire zien, voelen zij een schandelijke en schaamteloze bewegingsvrijheid voor de niet-militaire elementen. De hele staat moet, van de wieg tot aan het graf, op alle gebieden, economisch, politiek, cultureel', slechts één doel, één maatstaf, één gedachte toelaten: het soldatisme.

Het leger is in dit schema slechts een onderdeel, het omvat slechts de militaire soldaten. De arbeiders, boeren, bedrijfsleiders enz. zij zijn de „soldaten der productie”. En het besturen van de staat, de opvoeding, de cultuur, de geestelijke dingen, dat alles is het werk van de „politieke soldaten”, die in de nazi-partij georganiseerd zijn.

Zulk een droom kon zelfs bij de Jonkers, zelfs bij de officieren niet ontstaan. Want de Jonker en de officier voelen nog vaag dat er

Sluiten