Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oppervlakkige lieden, die niet begrijpen, dat het fascistisch régime een stuk „vrijheid” is, heeft deHegelaar slechts verachting over, want hij kan immers gemakkelijk aantonen, dat de vrijheid het tegendeel is van wat de normale man denkt dat ze is. En als die toevallig óók redeneren kan en zich niet laat overbluffen door het filosofische bewijs, dat de ware vrijheid alleen in de kazemistische maatschappij te vinden is, welnu dan is er toch nog altijd een ontwikkeling in tegendelen, en dan ontwikkelt de wereld zich door het fascisme heen naar de vrijheid, waarbij dan het fascisme de onontkoombare, de noodzakelijke faze is.

Zo zien we een hele reeks van ideologen, rooms, gereformeerd, hegeliaans, existentieel, zijns-, wezens-, geestes-filosofisch (of psychologisch of sociologisch) hun kabeltjes naar het fascisme spinnen. Wie zich met al hun redeneringen zou bezig houden, krijgt ongetwijfeld een zeer dik en zeer geleerd boek, maar verknoeit tijd en papier, want de ideoloog voelt zich in werkelijkheid alleen tot het fascisme aangetrokken, omdat het kapitalisme van zijn aangeboden diensten geen gebruik heeft willen maken, hem een te groot warhoofd en benevelde vond; terwijl hij zelf de arbeidersbeweging van de aanvang af te vulgair vond, om daar zelfs maar te pogen een blauwtje te lopen. Zulke ideologen menen in het fascisme een terrein van werkzaamheid te kunnen vinden en ze voelen zich bijzonder aangetrokken tot de „mythe”, die immers alle verwarde gevoelens en verwarde gedachten tot iets „zinrijks” maakt. (Een andere groep van ideologen, die zich tot de bolsjewistische mythe aangetrokken voelt, blijft hier buiten beschouwing). Ofschoon de meeste pro-fascistische geschriften van deze ideologen afkomstig zijn, is dit geschrijf naar z’n inhoud te onbelangrijk, en is de groep naar haar invloed te onbetekenend, om haar meer eer aan te doen dan deze terloopse vermelding.

Om nu de betekenis van de fascistische mythe te kunnen waarderen — nadat we de derivaten dier mythe, zowel als de ideologieën, die zich verwarrend om haar heen bewegen, terzijde hebben geschoven, — moeten we beginnen met te herhalen, dat het fascisme niet is, de enige vorm van mythe, die op de toppen en aan de grenzen van beschavingen kan ontstaan en die wij „inspiratie” genoemd hebben. Het fascisme is niet een wil tot versterking van onze beschaving, tot hogere vlucht en grotere expansie ervan. Het is integendeel een opstand tegen onze beschaving en een wil

Sluiten