Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tot zijn recht, dat opgemelde muskussen voortdurend en gestaag hun ooren spitsen, om toch maar geen enkel van de liefelijke klankjes verloren te laten gaan."

En toen de „Boris" klaar was, bleek hij nog niet klaar te zijn.

Het „Mariatheater", waar Moussorgsky zijn werk uitgevoerd wenschte te krijgen, had bij monde van het „comité van onderzoek" allerhande aan- en opmerkingen. Een Rus, een Franschman, een Italiaan en een Duitscher oordeelden over de meest Russische aller Russische opera's en veroordeelden haar. Er ontbrak een vrouw in en de gelegenheid de prima donna lauweren te doen oogsten. De contrabas was ontevreden over zijn partij. En het geheel klonk niet aangenaam. Moussorgsky breidde zijn „Boris" uit met een vrouw, een Jezuïet en een polonaise.

Bij de Purgolds werd het werk in intiemen kring met begeleiding van „ons lieftallige orkest", — Nadeshda Purgold, pianiste, — herhaaldelijk uitgevoerd. Moussorgsky zelf zong alle rollen, alleen geholpen door Alexandra, die de trotsche Poolsche zong. En Borodin schrijft aan zijn vrouw:

„Gisteren of veeleer, eergisteren, speelde men bij de Purgolds den heelen „Boris", uitgezonderd de laatste acte. Heerlijk!! Welk een rijkdom! Wat voor contras-

Sluiten