Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wijzen, dat niet hij, maar de Dood een nieuw lied begon.

Reeds zweefden van dit nieuwe lied de ijle tonen door het licht vertrek. En buiten, als de deur van 't ziekenhuis zich had gesloten, voegden er zich woorden bij die tonen:

— Modeste Petrowitsch gaat sterven en weet het niet.

— We hebben het zien aankomen en het is nu te laat.

— Nu is het te laat en hij wou niet luisteren.

— Hij dronk den dood uit zijn laatste glas en in de laatste herberg zal hij sterven.

— De waard telt de streepjes op het toonbankblad. Modeste zal betalen met zijn leven.

Het lied van den Dood kreeg woorden buiten de poort, maar achter de poort, waar een man stierf, die een kind was, was het de stilte, welke het lied van den Dood zong.

De levende stilte zong een wiegelied voor het stervende kind.

U *

X let gerucht hing zoemend in kamer en kantoor: Modeste Petrowitsch Moussorgsky gaat sterven. Cui, de eerste vriend, die hem verliet, kwam en leende hem zijn kamerjas.

„Kun je hem zoo lang missen," vroeg Moussorgsky argeloos.

*

Sluiten