Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kant stuk uit de muur, en als je ’t dan gesloten wilt hebben, dan maak je er een horretje voor van ’t uitgesneden stuk, dat je aan haken ophangt.

Arme Europeanen of Europeanen, die ergens maar kort wonen, gaan ook in zo’n huis en ’t is helemaal niet naar. Ik zelf heb herhaaldelijk in zo’n huis gewoond en ik verzeker je, dat ’t gezellig is. De krekels piepen nog in de muren; allerlei andere leuke dieren gaan in en uit, want nergens sluiten die muren natuurlijk goed aan elkaar, de wind blaast door de kieren en houdt alles fris. ’t Is een land, waar t niet koud is, moet je denken, waar geen sneeuw door de kieren naar binnen waait en waar de regens weer gauw door hete, stralende zonneschijn worden gevolgd. Maar de wind moet niet al te erg worden, want de bouwerij is zó licht, dat er dan wel ongelukken kunnen gebeuren. Verbeeld je, eens hadden we in Borneo zo’n huis op ’n heuveltje aan het strand van de zee gebouwd. Op de dag dat ik er aankwam, om ’t huis te betrekken, stond er van t huis.... de vloer over boomstammetjes heen, bijna manshoog boven de grond, de muurstijlen en de daklijsten. Een trap naar binnen was er nog niet. Toen legden de werklui een paar lege kisten bij ’t huis, en lieten me daarover op de vloer stappen. In een hoek stond een stoel en omdat de zon er danig brandde, begonnen ze alvast t dak van matten te leggen boven mijn hoofd. En terwijl ik daar zat werd het dak aldoor groter, en opeens begonnen er ook muren te komen, buitenmuren en binnenmuren, die kamers gingen afscheiden, allemaal uit gevlochten bladerenmatten.

s Avonds stonden de bedden al in de slaapkamer en de volgende ochtend ontbeten we in de verandah van ’t huis, alsof het er lang gestaan had.

Maar wat gebeurde er toen? Na een paar dagen kwam er een stormpje, het regende en woei, de golven van de zee zagen pikzwart, de lucht was zwart en bliksemstralen schoten door de wolken.

Toen bleven we niet helemaal droog in ons mooie huis, want van al die wind woeien de muren en dakmatten op en neer en de regen pletste naar binnen. De lampen woeien uit, we moesten

Sluiten