Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

speelden vast en zeker en waren puik in vorm. De bal was bijna steeds op de A.F.C.-helft en het was meer geluk dan wijsheid, dat er geen goal werd gemaakt. Mannus kon niets doen; hij werd voortdurend door drie Vitessers in het oog gehouden. Als hij maar even de bal had, dan zaten ze met hun drieën hem al voor de voeten, moest hij hem dus wel overgeven aan Jacques of cian Dolf.

En je hield je hart vast voor Stoop! Die was weer helemaal in de war. Allerbelabberdst, dat Van Geelen vandaag niet keepte, of de kleine Snijdestein van het derde elftal; die had ze wel gehouën, alle twee!

Ai— daar liep Stoop weer zo gevaarlijk uit.... O, o, o, Eddy en Kees hielden hun hart vast.

Nou, dat had ook geen haar gescheeld!

En dat die lamme Vitessers vandaag juist zo goed waren! Die Flip was n kwaje!— jammer, dat ze dien niet in A.F.C. hadden gehouën. Die was overgelopen naar Vitesse; daarom konden Kees en Eddy hem helemaal niet uitstaan, ’n Gemene streek om tegen je ouwe club te spelen!

„ n Schooiersstreek! noemden de jongens het.

He, he, wat pingelden ze bij A.F.C.! Kijk, weer ’n prachtkans naar de maan! Ben en Hoekie — de backs — waren vandaag ook al niks waard!

„Hoe laat is t? vroeg Eddy zenuwachtig aan Tony.

Tony keek op z’n klok.

„Tien minuten over halfdrie!”

Nog maar vijf minuten, dan was t al rust en altijd nog maar geen enkele goal!

O, o, daar ging de bal weer. Eddy s handen waren koud en zijn flanelletje plakte weer op z n rug. Zouën ze waarachtig voor de rust er nog een maken? Oei, wat gevaarlijk, daar ging de hele linie van Vitesse naar voren.

Vooruit nou, vooruit nou, die backs!

Ring!!.... wat ’n reuzenkei van dien Flip!

Zou die zitten?

Sluiten