Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bulder een nog grotere dosis van het gemene tuig tot zich nam en daarna de rest aan Hendrik aanwees, met de woorden: „Dat is een spatje voor jou.”

Hoe ik beneden kwam? Ik weet het waarlijk niet. Alles draaide mij voor de ogen; maar ik zat eindelijk in het rijtuig, verscholen tussen wollen dekens en gedekt door mijn veelkleurige kamerjapon. Juffrouw Klemmer schudde voor het portier droevig het hoofd, terwijl zij half schreiend zei: „O genade: als dat maar goed afloopt.” Ik zag haar nog een blik vol angst en wantrouwen op mijn oom richten en hoorde het woord: „Geweldenaar”. Toen klom Hendrik op de bok en we reden weg.

Het buitenhuisje, dat mijn oom in de nabijheid van Hilversum bewoonde, was een aardig klein gebouwtje, tussen hoge bomen verscholen, tamelijk ver van de straatweg gelegen. Hij had het „Villa Bay gedoopt en woonde er alleen met een ouden hoornblazer van zijn compagnie, die hem als oppasser diende en tevens als kok fungeerde. Vrouwelijke bediening was er slechts in de gedaante van een schoonmaakster, een boerenvrouw, die enkele dagen in de week kwam werken.

Toen ik aankwam, verkeerde ik door de genoten rum, de onregelmatige bewegingen van de trein en het vervoer naar Villa Bay in een onbeschrijfelijke toestand. Alles klopte en hamerde mij inwendig; het draaide mij voor de ogen, en ik dankte de hemel, toen ik eindelijk in een vrij luchtig vertrek, tussen enige zware wollen dekens, te bed lag. Ik geloof, dat ik opnieuw de koorts had.

Het scheen, dat men op mijn komst voorbereid was geweest, want toen het rijtuig voor de deur der villa stilhield, vroeg mijn oom aan een stoeren vent, die het portier opende: „Alles in orde?” hetgeen met: „Jawel, commandant!” werd beantwoord.

De stoere vent, ooms oppasser, nam mij op als een kind, ontkleedde me als een geoefend kamerdienaar en bracht mij te bed. Hij had, zoals men het noemt, „routine” in het vak van ziekenverpleger, want ik gevoelde zeer weinig pijn gedurende zijn behandeling. In de andere kamer naast mij ging oom Bulder ter ruste.

Sluiten