Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verdwenen waren, omdat bij elke strozak wonderlijk kleine klompjes, laarsjes, knoopschoentjes, pantoffeltjes, stonden,

„Zo, Hannie,” praatte ze met ’n stem zo zoet alsof n fontein in ’n bekken neerspatte: „nu gaan we naar de mannen uit ’t andere land-met-de-hoge-schoorstenen, waarvan je de vlaggen in de verte ziet — daar doen we hetzelfde — dan zijn we klaar — blijven we wachten.”

Reeds liep ze als ’n hert zo vlug, nog vlugger — dat is niet bij te houden, wel ? — en bij de tenten van de anderen wierp ze ’t zelfde zilverzand — en weer lachte ze, toen ze bij de bedden van de officieren en generaals de gespoorde rijlaarzen gevlucht zag, als opgegeten door de muiltjes en keurige laarsjes van meisjes- en jongens voeten.

„Waar blijft vader?” vroeg Hannekeman, die ’n beetje moe was geworden — want haast de hele nacht niet geslapen, hè?

Nog voor de Fee ’m antwoorden kon, klonken trompetten en trommels. In de twee legers waren ze wakker geworden.

„Mondje houen en kijken,” glimlachte de Fee.

Kinders, kinders, ’r viel wat te kijken! Haast niet om zo een, twee, drie te vertellen. Zo als de soldaten de ogen open deden, zeien ze hele lelijke woorden, woorden zo lelijk, als ik niet durf en jullie ook niet mag zeggen — dat weet je. Een grote, sterkesoldaat, die wel tien soldaten dood kon slaan, als-ie wóu, vloekte en je mag niet vloeken!

„Wie heeft me schoenen gestolen! Wie ’s ’r an me schoenen geweest?” schreeuw-die zo hard, dat de paar, die nog sliepen, met ’n gil wakker werden en d’r sabel beet pakten, denkend dat ze vermoord werden. „Wie heeft m’n schoenen verstopt,” riep n andere soldaat woedend; „zonder schoenen kan ik niet vechten!

Ze liepen door elkaar, zochten onder de strozakken, onder de bedden, wouen mekaar te lijf, zo boos als ze waren. Een officier holde op z’n blote voeten — z’n kousen had-ie in z n schoenen laten zitten — van de ene tent naar de andere — ’n generaal — aan wien ze allemaal moeten gehoorzamen — stond op z n sokken in de modder en schreeuwde, dat-ie den soldaat zou laten dood-

Sluiten