Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„En de gedachte dat gij het nodig zoudt kunnen hebben, is beledigend voor ons; die, dat gij het niet durft afgeven, vernederend voor u!”

„Welnu, voldoe dan aan het verlangen van mijn gastvrouw, meisje!” zeide de edelman, die geen verdere tegenwerping wilde maken, te meer daar Jeltze om het gezegde van Juw te verklaren of te vergoelijken, er op had laten volgen: „Hij wil zeggen, Heer! dat de grootste veiligheid voor den gast van een Fries bestaat in ongewapend te zijn.

Toen Rieme het jachtmes uit de gordelriem wilde lichten, moest de edelman zijn hand van het gevest afnemen, waarop zij tot nog toe gerust had van het ogenblik af, dat hij zich in het vertrek vertoond had, en een uitroep van smart was het gevolg van deze verplaatsing. Rieme, die dacht dat zij den vreemdeling onwillekeurig leed veroorzaakt had, trad enigszins verschrikt terug en herhaalde de uitroep van den edelman; doch voordat Juw, die met drift opsprong en door de vlam en de rook heen alles niet nauwkeurig had kunnen zien, vragen kon of de vreemdeling zijn verloofde beledigd had, zeide deze vriendelijk: „Schrikt gij, meisje? Het doet mij leed; het zijn uw lieve handen niet die mij die uitroep ontlokt hebben, maar de kneuzing aan de arm, door de val in het woud veroorzaakt — neem nu het mes! Rieme voldeed aan zijn verlangen, en hij vervolgde luid, terwijl hij de hand met moeite in de gordel stak: „De jonge edeling zal nu inzien, waarom wij gehecht waren aan dat wapen: het diende tot rustplaats van een gekwetste arm. Wij hebben er nooit aan gedacht een Fries^ meisje te verschrikken, en nog veel minder een Fries te vrezen!

Juw zweeg; zijne kwade vermoedens, die zo onjuist geweest waren en die hij zo duidelijk had laten blijken, verplichtten hem de laatste verzekering zonder weerspraak aan te horen. Zodra Jeltze vernam dat de edelman in het bos gevallen was, vroeg zij hem of dit hem wellicht bewogen had niet van klederen te verwisselen; zij ried hem aan dit nog te doen, en bood hem aan naar de arm te zien, doch hij bedankte haar voor de moederlijke zorg, die

zij voor hem betoonde. , ,

Ondanks zich zelven was Juw genoodzaakt te erkennen, dat de

Sluiten