Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omdat hij de cautie had gestort. Als 't er op aankwam, at hij hier toch haar genadebrood. Want het zou wel mis loopen met de uitbetaling der schade, schatte ze.

Maar telkens als ze er over begon, zei de vent wat slordig „Zulke zaken moeten hun loop hebben en 't is rollende; laten we 't rustig uit laten rollen" — of zoo iets. Maar daarmee was ze niet gediend. Ook niet, dat hij als een waakhond over de werf liep te kruisen; daar had zij 't héél niet op. Daar zat maar te veel mistrouwen in. Op een keer zei ze:

„Waar ben je bang voor? Dat we hier spanten van koeke-

deeg verwerken?"

„Ik ben voor den dood en den duvel niet bang, laat staan

voor jou."

„Wat is dat nou weer voor warrepraat?"

„Laat me met vree; ik zorg voor m'n schip.

„Zoolang je schuit bij mij is, is ze in goeie handen. Denk je, dat we dat hier aangenaam vinden, dat je ons bespionneert? Ook zonder die waakhondenstreken wordt je schuit

naar den eisch geflikt."

„Zoo.... de dame is bij de heupen gegrepen. Ik zou dat maar leeren verdragen. Daar is je eer toch niet mee gemoeid, of ik nazie, wat er met m'n schip hier passeert."

„Ja, dat trek ik wel op mijn eer. Ze kunnen wijd en zijd van Cato zeggen wat ze maar willen, maar dat bij ons, op de Kroonprinces ooit half werk is afgeleverd, dat niet. Dat zou gelogen zijn. En als ze jou nou zoo goed hebben ingelicht over de Kroonprinces, dan zullen ze dat er ook wel niet bij vergeten hebben, waar?"

„Kwaad laat zich makkelijker verluiden dan goeds. Maar ik weet ook zöó wel, dat jullie hier geen knoeiers zijn. Dat is het niet. Maar dat narijen, dat zit me in m'n bloed. Ik wil met eigen oogen zien wat er alzoo passeert; daar steekt geen wantrouwen in."

„Maar ik blief het er in te zien."

„Nou, ga je gang. Nog meer van uwes verlangen?"

En daar stond ze weer op de mat. Zoo verliepen alle gesprekken, ongewis en rauw en doelloos. Wat bezielt toch die

Sluiten