Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stoomkracht. En ze had de fraaie teekeningen zien groeien onder zijn vaardige handen; eerst de lijnenschetsen met spanten- en verticaal-projecties, dan de perspectieven en de werkteekeningen. Ze werkten naar een gekocht model, dat irt hoofdvorm gevolgd werd en waarvan Leendert wist, dat het mak in de vaart was.

Ze was uit de teekenkamer niet weg te slaan geweest, zóó groeide ze in dit werk, dat ze uit het teekenpapier oprijzen zag. Maar van 't moment af, dat er actief aan den bouw begonnen zou worden, was ze tusschen het werkvolk.

Wat was alles hier anders, dan op vaders werf in Stolwijkersluis, waar ze geblinddoekt een dreveltje had kunnen vinden. Alles was hier grooter en ruimer en daarom ontstond er ook minder rommel. Maar toch.... op de Kroonprinces kon ze, op haar bolder aan de IJssel gezeten, al de drie dwarshellinkjes goed overzien, hier moest ze veel meer draven, om overal bij te zijn.

En voor haar boegbeeld, het geschenk van Bart Zwartewaal, had ze de beste plaats uitgezocht, die denkbaar was. Het stond nu op een stalen console op 't vaste deel van de kraan, hoog boven het werkvolk, dat er dus niets aan schenden kon. En van verre was het zichtbaar over de Noord. Rond het beeldje had ze een stalen boog laten maken, waar de nieuwe naam van haar werf in 't goud op geschilderd stond; degelijk werk van een vergulder uit Dordrecht. Nu konden de langsvarende schippers 't dus weten; er werd gewerkt op de werf aan de Noord.

Dat overwegend, viel haar opeens in, dat ze nog geen werkzoeker had. Zóódanig was ze verstard geweest in den nieuwbouw op avontuur, dat ze aan ander werk nog niet eens gedacht had. Ze zou een advertentie plaatsen in Schuttevaer. Want werk van de binnenschipperij moest er bij komen, daaraan was ze vertrouwd en ze wist om te gaan met zulksoort karwei. Alleen geen beurtmotortjes van zestig ton meer; dan kan je evengoed bakkerswagens gaan repareeren. Haar werf had capaciteit.... zij stond open voor groote opdrachten.

Sluiten