Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leidingen en de verlokkingen tot zonde veelvuldig waren, waar men alles zien en horen, alles genieten kon, waar de wils-zwakke fataal moest ten ondergaan, waar menig beambte of menige rijke familie door zondige verkwistingen geruïneerd werd. In zo'n milieu kon de ziels-sterke iets worden en iets doen. Zo iemand was Chrysostomus: een man van betekenis voor God en voor de zielen. Aan de omgang met zijn stadgenoten dankt hij die juiste kijk op hun leven, en aan zijn fijnvoelende intuïtie dit openleggen van hun hart. Als ergens in Antiochië of Constantinopel een storm van passies opsteekt, het losgelaten tumult ervan dringt tot hem door, en hij begint te leven. Dan staat hij daar op de kansel met zijn strijdershartstocht, te midden van de opzwalpende branding, om door het dwingend geweld zijner woorden de godsdienstige vervoering te doen gloeien in het door wanhoop verbijsterde of door haat verkilde hart zijner hoorders. Een treffend voorbeeld van dit laatste vindt men in de vermaarde homilie ten voordele van Eutropius. Gaarne zouden wij over deze machtige rede en de omstandigheden van haar ontstaan eventjes uitweiden, omdat zij zo treffend het beeld van Chrysostomus — als redenaar van de strijd der hartstochten - toelicht. Maar gij kunt ze voor u zeiven elders nalezen1).

Bijwijlen moet hij ze hard aanpakken, ze onder

i) Zie ons werk Chrysostomus herleejt. Uitgave: Geloofsverdediging, Antwerpen 1938. Het behelst een gevarieerd programma van preken, en o.m. de rede over Eutropius en zijn val> waarin men het echte woord der kerkvaders kan beluisteren.

Sluiten