Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo is ons beeld. Geheel onjuist is het niet. Maar het heeft één overwegend bezwaar. Het is het beeld van het oogenblik. Een momentopname, hoe scherp ook, is altijd een eenzijdigheid. Het oog van de camera knippert en het beeld is vastgelegd. Maar wat de lens ook greep, den volledigen mensch greep zij niet.

Aan de momenten in den tempel gingen de levens van farizeër en tollenaar vooraf.

Deze levens beziende, neem ik het onvoorwaardelijk voor den eerste en tegen den laatste op.

De terechtzitting over den tollenaar vraagt niet veel tijd. Het geval is ongecompliceerd en duidelijk, en aan getuigen a charge ontbreekt het niet. Het moest ons maar eens overkomen zijn, om door een ander sluw en geraffineerd te worden bedrogen en afgezet. Ik zou niet gaarne aan het geduldig papier al de woorden willen toevertrouwen, die wij in heilige verontwaardiging geuit of voor ons gehouden hebben. Ik vermoed, dat wij allen, onze gevoelens samenvattend, iets van „schurkachtigheid" gemompeld hebben. Volkomen ad rem. Nu hebben wij tegelijk den tollenaar getypeerd, niet op het vrome moment in den tempel, maar in zijn eigenlijk leven bij de dierbare kasboeken op zijn kantoor, van dag tot dag en jaar tot jaar. En dit soort van zich rijk stelende bedriegers vormde het „sympathiek" gezelschap, dat Jezus zich verkoos! Misschien, dat wij nu het Joodsche volk begrijpen, wanneer het moppert en vloekt „deze ontvangt de zondaars en tollenaars en eet met hen."

Wat den farizeër betreft, ik voel er niets voor om hem onmiddellijk te veroordeelen, en alles om hem eerbiedig te beschouwen. Wij allen kennen het schoone stilleven, door schilders honderd maal in beeld gebracht, van een oud

Sluiten