Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de Préfecture om zich de benoodigde papieren te verschaffen. Daarna hadden zij nog tien, twintig boodschappen te doen. Janine had schoenen, kousen en een koffer noodig. Zij verkeerden in een voortdurende opwinding, en het leek wel of zij een reis naar de binnenlanden van Afrika voorbereidden. Op een avond bracht hij een kodak voor haar mee, en dat toestel veroorzaakte hun weer vele andere zenuwachtige beslommeringen. Janine lag 's ochtends uren en uren wakker; en de dokter brak meer dan eens zijn spreekuur ontijdig af.

Wat hem betrof, het vooruitzicht van het uitstapje wond hem op als een jong studentje. Het zou een waarachtige huwelijksreis worden. Zijn liefde voor Janine was sterker en sterkei geworden, doch desondanks was hun verhouding rein gebleven. En hoewel het in zijn bedoeling lag, straks in Ostende twee kamers te nemen in het hötel waar zij zouden logeeren, begreep hij heel wel, dat hij zich niet langer zou kunnen onthouden zonder zich belachelijk te maken. Trouwens, het oogenblik was daar; langzamerhand was de geest van Bakowski uit de hooge sfeeren der afgodische vereering tot meer menschelijke gevoelens afgedaald. Hij verlangde er naar, het aangebeden lichaam inniger te naderen, en het als het ware onder den stroom zijner liefkoozingen te bedelven. De hotelkamer, de nacht, de geheele nacht dien zij voor zich zouden hebben, de stilte en de weldadige rust, het zachte ruischen van de zee onder het venster. . . . , alles zou medeplichtig zijn !

I

Sluiten