Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

veizel, waar een bescheiden trammetje een handvol vroolijke en slecht gekleede reizigers voortzeulde. De eerste indrukken vormden een teleurstelling voor Janine. Doch eensklaps zwenkte de taxi naar links en het uitzicht veranderde als bij tooverslag. De verrassing was des te grooter, waar de eerste aanblik zoo weinig aanlokkelijk was geweest.

Heel een stad van weelderige hotels verhief zijn in vlammende neonletters lichtende namen, terwijl rechts, aan den voet van den boulevard, onder een hemel waar het laatste licht van den dag fletsblauw glansde, de Noordzee haar golven met lichtende franje omzoomde.

In een spontane opwelling greep Janine de hand van haar vriend. Op dit oogenblik was zij vèr van de dancing „Au Sex-Appeal". Zij kon zich haast niet indenken, dat zij den vorigen nacht nog in Montmartre had gedanst, voortdurend bezig te trachten haar danseurs te behagen, en zich afvragend wat dit haar zou opbrengen. En nu, opeens, stilte en kalmte, in een weelderige omgeving, waar niets haar kwetste. Méér dan ooit voelde zij een walging voor haar trieste beroep, zonder nooduitgang, zonder veilige haven. Een weeke, ietwat zwaarmoedige stemming beving haar. Als Henri het haar thans gevraagd had, zou zij gaarne met hem samen gebleven zijn, hier, vèr van Montmartre, in een betere, rustgevende omgeving.

Nochtans geloofde hij, dat zij gelukkig was. De kleine hand, die zich om de zijne sloot, deed hem rillingen over den rug loopen. Zij speelde nu met zijn nagels, — machi-

Sluiten