Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mmmm

zooiets bizonders zijn, heb je gisteren gezegd. Zouden we er vanmiddag heen kunnen gaan? Het is niet zoo ver, wel?

Nu zij met zoo'n grooten eenvoud haar wenschen te kennen gaf, nu zij een persoonlijkheid bleek te bezitten, en hij wist waarmede hij haar gelukkig maken kon, kende zijn vereering geen grenzen meer. Haar inval om naar Brugge te gaan, vond hij lang niet slecht. Zij zou hem pijnlijk teleur hebben gesteld, als zij naar een of andere druk bezochte dancing had willen gaan. Het feit dat zij het doode stadje wilde leeren kennen, was hem een werkelijke openbaring .... „Is het haar ernst?" vroeg

hij zich af. „Of speelt ze nog weer komedie?"

Zocht zij hem te behagen door zich voor te doen zooals hij haar gaarne zag? .... Hij geloofde het niet. In werkelijkheid geloofde hij, dat zij weinig gecompliceerd was. Maar om zekerheid te kunnen hebben daaromtrent zou hij haar gedurende enkele maanden nauwkeurig moeten gadeslaan. „En wanneer er niets meer te ontdekken overblijft" — hield hij zich voor — „zul je haar heel wat minder belangwekkend vinden."

Zij kwamen te laat in Brugge aan om nog de musea te kunnen bezoeken. Ze hadden juist geteld twintig minuten om een blik te kunnen werpen op het reliekenschrijn van Sinte Ursula, het kostelijkst kleinood van primitieve Vlaamsche kunst dat dit stadje bezit, en dat Bakowski in ieder geval aan zijn vriendin wilde laten zien, want hij was nieuwsgierig hoe zij erop zou reageeren.

Sluiten