Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— O, ik weet wel, zei zij ontroerd, dat niemand ooit zooveel van me houden zal als jij.

Dien middag gebruikten zij samen het diner, en, zooals zij gezegd had, aten zij in de keuken. Samen gingen ze erop uit om mondvoorraad te koopen .... En een heelen avond nog weer kende Bakowski een geluk, dat door geen schaduw verduisterd werd.

Zij aten slechts weinig, want de opwinding had hun vrijwel allen eetlust ontnomen. Na het maal bleek de dokter nog een verrassing voor haar te hebben. Hij vertelde haar op welk bedrag zij voortaan elke maand kon rekenen, doch hij vroeg haar één gunst: zij moest hem beloven zich nimmer meer om geld aan een man te zullen geven.

— Versta me goed, voegde hij eraan toe. Ik matig me niet het recht aan, je te verbieden, te genieten van het leven en je het toegeven aan je zinnen te ontzeggen. Als je daar genoegen in schept, zal ik niet trachten het je te beletten. Ik zal niet in de dwaasheid vervallen van al de andere mannen die een vriendin onderhouden ! Ik verbeeld me heuschniet, dat ik je leven zou kunnen vullen. Als ik je zou verbieden relaties te hebben met een ander, zou je me bedriegen, en misschien zelfs — men kan nooit weten, —je een gigolo betalen. Ik weet, datje niet de vrouw ernaar bent om een souteneur te onderhouden. Misschien ook zou je moeite doen, je te gedragen volgens onze overeenkomst, en in dat geval zou ik een beul en een egoïst zijn. Ik heb je méér dan ééns gezegd, en

Sluiten