Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het recht hebben, zich er gegriefd over te toonen.

De enkele maal, dat hij haar bezocht zonder van tevoren zijn komst te hebben aangekondigd, liet hij eerst door de concierge telefoneeren, waarbij hij zich uit de buurt van de loge verwijderde om niet te weten of zij geantwoord had.

Eén keer overkwam het hem, dat de concierge hem kwam vertellen, dat „mademoiselle" niet antwoordde. Hij vertrok, geheel van zijn stuk gebracht. Waarom had die idioot van een concierge hem niet dadelijk gezegd, dat Janine was uitgegaan? Zij had haar toch langs de loge zien komen! . . . . Hij vocht tegen de gedachte, dat zij zich daar in het appartement met een ander ophield. Misschien hadden zij met opzet niet geantwoord toen de telefoon overging, stonden zij verschrikt in een hoek van den salon .... of hielden zich stil, onder de dekens .... Misschien ook had zij aan de concierge gevraagd te zeggen, dat zij uitgegaan was.... Wat een figuur had hij in dat geval geslagen !

Maar een oogenblik later rees het reine beeld van zijn groote liefde weer voor hem op, en hij schold zichzelf een verachtelijk individu, omdat hij Janine tot een dergelijke laagheid in staat had geacht. En daarin had hij gelijk, want toen hij dienzelfden avond na het diner opnieuw bij haar aanliep, schonk zij hem, onopzettelijk, het bewijs, dat zij was uitgegaan om enkele boodschappen te doen ....

Op een anderen middag, toen zij evenmin hadden afgesproken, liet Janine hem vragen bij haar te komen.

Sluiten