Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was gekomen. Ditmaal echter was het zijn vader. Henry herkende hem onmiddellijk aan zijn gebogen hoofd, zijn schichtigen blik, achter de breed omrande brilleglazen, en zijn onzekeren gang. Arme papa ! Zijn knieën knikten — hij ging zoo zelden te voet! En hij zag er niet uit als iemand die zich uitstekend vermaakt heeft!

Henry had zijn vertering reeds betaald. Hij stond op, gereed de achtervolging te hervatten. Op den hoek van de straat echter nam de dokter een taxi, en Henry had nog maar juist den tijd om zich in een steegje te verbergen, en te voorkomen dat hij gezien werd.

Na een korte aarzeling nam Bakowski junior een stoïcijnsch besluit. Nu hij op het spoor was, diende hij door te zetten. Als hij het geheim van zijn vader wilde kennen, moest hij onvervaard te werk gaan, en niet terugdeinzen. Op zijn beurt opende hij de deur en trad de helder verlichte gang binnen.

.... Toen hij tien minuten later weer op straat stond, had hij de overtuiging gewonnen, dat zijn vader er geen maitresse op na hield; anders zou hij niet een dergelijk huis bezocht hebben. Trouwens, met veel beleid en voorzichtigheid had Henry de vrouw uitgehoord, die hem verzocht had iets op zijn kosten te mogen drinken, en die onmiddellijk naast hem was komen zitten. Hetgeen hij omtrent zijn vader te weten gekomen was, was allesbehalve verheffend, doch niettemin voelde hij zich bijna opgeruimd en gelukkig, want het stelde hem in zekeren zin gerust. Hij was er nu zeker van, dat zijn vader onder een

Sluiten