Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

misschien denkt, en hij laat zich niet door jou in de kaart kijken.

— Mama, ik ben een man, en vertel u geen sprookje. Ik heb onaantastbare bewijzen voor wat ik beweer en ik weet wat ik zeg. U kunt volkomen gerust zijn.

Madame Bakowska kon geen geloof hechten aan hetgeen haar zoon zoo nadrukkelijk verzekerde. Trouwens .... waar zou hij zich die zekerheid hebben kunnen verschaffen? De dokter moest het hem plechtig hebben bezworen; een andere verklaring zag zij niet.

Van dien dag af sloeg zij haar echtgenoot met nog grooter oplettendheid gade. Wanneer hij haar omhelsde, zocht zij zijn mond, en ervoer met bitterheid, dat hij haar dien weigerde. Méér dan al hetgeen haar zoon haar bezwoer was die geste voor haar beslissend. En aangezien zij niet altijd gelijk gestemd was, betoonde zij zich tegenover den dokter grillig en wispelturig. Vaak had zij medelijden met hem, en vergaf zij hetgeen hij haar aandeed, wetend dat wij ons eigen lot niet in handen hebben, en zelfs geen meester zijn over onze eigen gedachten. Maar er waren ook dagen, dat zij zich verwaarloosd, en beleedigd voelde, dat zij gekwetst en jaloersch was. En in een dergelijke stemming kon zij niet nalaten haar echtgenoot met bitterheid tegemoet te treden, en scherpe toespelingen te maken.

Het zou haar duizendmaal liever geweest zijn als hij alles bekend had, en zij deed al het mogelijke om hem aan zijn stilzwijgen te ontrukken.

Sluiten