Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te herstellen, dacht hij bij zichzelf... En eensklaps, in een symbolisch, doch lichtelijk theatraal gebaar, haalde hij de foto uit zijn zak, scheurde ze in snippers en wierp deze uit het raam.

In een ijlen sliert van rook en asch verstrooide de wind, achter den voortsnellenden trein, het beeld van Janine.

* *

*

Tegen acht uur arriveerde Anne Bannalec in haar geboortestad. Haar zuster Yvonne was aan het station om haar te helpen haar koffers te dragen. En het eerste wat Janine te hooren kreeg was een drama : Yvonne was zwanger ....

De lust bekroop Anne, op staanden voet naar Parijs terug te keeren. Zij was naar Quimperlé gekomen om uit te rusten en de intiem huiselijke sfeer van het gezin terug te vinden; en inplaats daarvan kon zij zich op tranen en uitbarstingen van woede voorbereid houden. Bij het vernemen van het onverwachte nieuws knikten haar knieën.

— Luister eens, zei zij. Laten we een oogenblik op de stoep van het stationskoffiehuis gaan zitten. Ik moet mijn gedachten verzamelen .... Het liefst ging ik meteen terug.

Yvonne schreide.

— Nee, nee, snikte zij, terwijl zij het hoofd van haar Parijsche zusje naar zich toe trok. Nee, doe dat in Godsnaam niet! Thuis verwachten ze je. En ik .... o! ik

Sluiten