Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tijdens hun uitstapje naar Ostende had Bakowski haar verzocht hem altijd te zeggen waarmede hij haar genoegen zou kunnen doen. Hij hield niet van een vrouw zonder wil, zonder persoonlijkheid, had hij gezegd .... Maar .... cijferde Bakowski zichzelf niet al te zeer weg tegenover haar? Henry deed juist het omgekeerde en Janine vond het prettig, dat de vrouw in haar daardoor weer geheel in haar ware rol kwam. Eenmaal zou dit tengere ventje zich als een tyran ontpoppen, en lang zou het waarschijnlijk niet eens meer duren. Janine was er lang niet zeker van of hij niet in staat zou zijn, de vrouw, die niet voor zijn wenschen zou willen bukken, af te ranselen. Het was haar of zij met een jongen leeuw speelde : een aardig diertje, omdat hij verliefd was, en omdat de klauwen en de tanden nog niet voldoende ontwikkeld waren. Maar .... wee de vrouw, die hem zou willen dwarsboomen, of van wie hij niet meer zou kunnen houden !

Janine hield van dergelijke naturen. Zij kende zichzelf en wist, dat het haar gemakkelijker zou vallen te gehoorzamen veeleer dan te bevelen ....

Zij gebruikten de thee onder de galerij bij den ingang van het park en, na opnieuw een korte wandeling gemaakt te hebben, keerden zij naar den quai de Passy terug; hij, om zich af te borstelen en zijn schoenen te poetsen, en zij, om zich voor het diner te gaan verkleeden. Zij had gemerkt, dat hij niet voldoende geld had om den avond gezellig te kunnen doorbrengen; daarom stopte

Sluiten