Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

landsbelang raakt. M.a.w. het staat niet aan den gelaedeerde om te beoordeelen of zijn belangen door het tegen hem gepleegde strafbare feit zoodanig getroffen zijn dat hij de hulp van de overheid inroept om het te bestraffen. Op een enkele uitzondering na •—• de zgn. klachtdelicten, artt. 72-75 van genoemd wetboek •—> staat zulks ter beoordeeling van de overheid. Krenking van persoonlijke belangen is in dezen gedachtengang tot algemeen belang gemaakt, waartegen de overheid waakt. Naar indonesisch recht staat echter, evenals in civiele zaken, het persoonlijke belang van den gelaedeerde voorop, vandaar dat de inheemsche samenleving geen onderscheid ziet tusschen strafzaken en civiele zaken.

Ter Oostkust van Sumatra is weinig meer merkbaar van deze opvatting. Hoe is dit te verklaren?

Elders zegt Prof. van Vollenhoven dat in den schaars bevolkten maleischen rechtskring, met vele bijwoners, een krachtig en volledig adatrecht niet kan worden verwacht. *) Het kan dus niet verwonderen dat van dit adatrecht weinig naar buiten bleek en dat onder den invloed van het gouvernement vele westersche opvattingen werden overgenomen. Voortdurend drong het bestuur bij de zelfbesturen aan op maatregelen, die een zoo groot mogelijke concordantie beoogden tusschen zelfbestuurs- en gouvernementsbepalingenz), hetgeen echter nog niet zeggen wil dat al die bepalingen van vreemden oorsprong tot levend recht werden. Dit zal

1) Het Adatrecht van N.I., dl. 2, blz. 290.

2) Zie het overzicht, bijlage I.

Sluiten